Više od 260 sunčanih dana i 200 km obale, nema ko ga ne voli !
Priča o ostrvu “sunca i vitezova” je posebna.
Zbog zaštite antičkog boga sunca, Heliosa nazivali su ga Ostrvom sunca. A onda su na njega pristigli vitezovi, pa se ustalila krilatica Ostrvo vitezova.
No, bilo koji istorijski period u njegovom razvoju da se pominje, nema sumnje da je ostrvo Rodos po mnogo čemu jedinstveno, što ga je i uvrstilo među najposećenija ostrva u grupaciji Dodekaneza.
Njegove obale zapljuskuje Egejsko more. Među svih 12 ostrva, koja tu grupaciju čine, upravo je Rodos po površini najveće, budući da je njegova površina nešto veća od 1.400 kvadratnih kilometara.
Od obližnje Turske ga deli tek oko 20 kilometara, a ovo grčko ostrvo može se pohvaliti i obalom dugom više od dve stotine kilometara.
Duga i plodna istorija
Tokom postojanja drevne Grčke, verovalo se da bog sunca Helios štiti ovo ostrvo. Zato i ne čudi podatak da je grandiozna statua tog božanstva antičkog panetona u davna vremena krasila upravo ovo ostrvo.
Koliko je ona bila za to doba moćna, svedoči i podatak da je Kolos sa Rodosa bio uvršten među sedam svetskih čuda Starog sveta.
No, iako je na istorijskoj sceni ova grandiozna statua bila prisutna tek koju godinu duže od pet decenija, učinila je ostrvo Rodos poznato mnogima.
Gotovo podjednako koliko i vitezovi reda Svetog Jovana, koji ovo ostrvo naseljavaju u periodu od 14. do 16. veka.
Upravo oni se i smatraju u velikoj meri zaslužnima za današnji izgled glavnog i istoimenog grada ovog grčkog ostrva. U to doba nastaje i utvrđenje, koje je i danas znak rasponavanja grada Rodosa.
Zbog značaja koje te i građevine iz potonjih istorijskih perioda imaju, srednjevekovni grad Rodos je deo Liste svetske kulturne baštine UNESCO-a.
Obilje zelenila
I dok se za ostrvo Tasos neretko može čuti da je jedno od najzelenijih, tu titulu nosi, podjednako zaslužno i ostrvo Rodos.
Takođe je i među najsunčanijim ostrvima u tom delu sveta, budući da je prosečno između 260 i 270 dana Rodos okupan suncem u toku godine.
Čak 27 vrsta biljaka, koje se smatraju endemskim, rastu na ovom ostrvu. Ono što daje dodatnu dozu neobičnosti tom podatku jeste što nisu sve endemske biljke na Rodosu sa evropskog tla, već ima i onih koje su tu pristigle sa azijskog i severnoameričkog kontinenta.
Iako na ostrvu postoji mnoštvo interesantnih plaža za „obične“ turiste, koji žele samo da uživaju u kupanju i sunčanju, zapadni deo ovog ostrva može se pohvaliti lokacijama idealnim za ljubitelje jedrenja, upravo zbog verova koji su u tom delu Rodosa jači.
izvor : ( Ona.rs / „Dertour-reiseleitung“ )
