Na kojoj udaljenosti može da vas snimi radar?
Radari na putevima mogu zabilježiti prekoračenje brzine i prije nego što vozač primijeti policijsku kontrolu, ali ne postoji jedna udaljenost koja važi za sve uređaje. Domet zavisi od vrste radara, načina mjerenja, uslova na putu i mogućnosti konkretnog uređaja.
Klasični prenosni radari mogu tehnički mjeriti brzinu i na udaljenosti većoj od 500 metara. U praksi se, međutim, mjerenje i snimanje prekršaja često obavljaju sa oko 150 do 300 metara, između ostalog kako bi se na snimku jasno vidjela registarska oznaka vozila, piše Bizportal.rs.
Ipak, ovo pravilo ne važi za sve uređaje. Kada je riječ o klasičnim fiksnim kamerama u gradovima, one vas najčešće „hvataju“ na znatno manjoj udaljenosti, uglavnom od 10 do 100 metara ispred samog stuba.
Koliko daleko mogu mjeriti laserski radari?
Laserski uređaji mjere brzinu na osnovu laserskih impulsa koji se odbijaju od vozila. Prema pravilima koja važe u Srbiji, oni spadaju u mjerila brzine koja se mogu koristiti kao ručni, prenosni ili stacionarni uređaji.
Kod klasičnih prenosnih uređaja tehnički domet može biti veći od 500 metara. Ipak, to ne znači da se svaki prekršaj snima sa te udaljenosti.
Takođe, treba imati na umu da policija danas koristi i moderne automatske sisteme i takozvane „super radare“. Oni mogu samostalno, bez zaustavljanja saobraćajnog policajca, snimati više saobraćajnih traka istovremeno i evidentirati prekršaje ne samo zbog prekoračenja brzine već i zbog nekorištenja sigurnosnog pojasa ili razgovora telefonom tokom vožnje.
Da li radar može da vas snimi kada ga već prođete?
Da, u zavisnosti od uređaja i načina mjerenja. Pojedini radari mogu mjeriti brzinu vozila koja se udaljavaju od njih, a ne samo onih koja im se približavaju. To je predviđeno i pravilima za određene vrste mjerenja.
Zato nije sigurno pretpostaviti da ste izbjegli snimanje samo zato što ste prošli pored policijskog vozila ili kamere.
Kako funkcioniše mjerenje prosječne brzine?
Za razliku od uređaja koji mjere brzinu u određenom trenutku, sistemi za mjerenje prosječne brzine računaju koliko je vremena vozilu potrebno da pređe poznatu dionicu puta.
Ako su poznati dužina dionice i vrijeme između dvije kontrolne tačke, brzina se izračunava dijeljenjem pređenog puta vremenom.
Vozači često misle da se ova brzina mjeri samo od jedne do druge naplatne rampe, ali sistem u Srbiji koristi i takozvane međusekcije. To znači da kamere na auto-putu mogu provjeravati brzinu vozila na više mjesta duž cijele rute.
Na taj način sistem može utvrditi da li je prosječna brzina bila veća od dozvoljene, čak i kada vozač uspori neposredno prije kamere.
Šta kaže propis?
Pravilnik o mjerilima brzine vozila u saobraćaju uređuje vrste mjerila, metode mjerenja i uslove njihovog ovjeravanja. Propis prepoznaje radarska, laserska i senzorska mjerila, kao i stacionarno i pokretno mjerenje.
U propisu nije određena jedna univerzalna udaljenost na kojoj svi radari moraju snimati. Tehničke mogućnosti zavise od konkretnog uređaja, a njegova upotreba mora biti u skladu sa odgovarajućim zahtjevima i uslovima mjerenja.
Ne postoji jedna udaljenost koja važi za sve radare
Klasični prenosni radari mogu tehnički mjeriti brzinu i sa više od 500 metara, ali se snimanje prekršaja u praksi često obavlja sa oko 150 do 300 metara, dok gradske kamere snimaju izbliza.
Fiksne kamere imaju drugačije karakteristike, dok sistemi za mjerenje prosječne brzine funkcionišu na osnovu vremena provedenog na kontrolisanoj dionici, koja može biti podijeljena na više kraćih dijelova.
Najvažnije je da ne postoji pouzdano pravilo prema kojem ste bezbjedni ako radar primijetite tek na određenoj udaljenosti. Umjesto oslanjanja na procjenu dometa, brzinu treba prilagoditi ograničenju i uslovima na putu.
