“Kuća” – peta premijera Narodnog pozorišta Republike Srpske !
Predstava „Kuća“, autora Nebojše Cileta Ilića, u režiji Nikole Pejakovića, biće premijerno izvedena 28. aprila s početkom 20.30 časova na Sceni „Petar Kočić“, kao peta premijera u okviru 95. sezone.
U predstavi igraju Anđela Rakočević, Vladimir Đorđević, Željko Stjepanović i Velimir Blanić.
Scenografiju potpisuje Dragana Purković Macan, kostime Vladimirka Velaga, dok je dramaturg predstave Ivana Lovrić. Organizator je Katarina Lazić, inspicijent i sufler Vesna Maksimović, lektor Nataša Kecman, dizajn plakata uradila je Andrea Aleksić, a asistent reditelja je Mihailo Pejić, student druge godine Pozorišne režije na Akademiji umjetnosti Univerziteta u Banjoj Luci, u klasi Gorana Damjanca.
Drama „Kuća“ Nebojše Cileta Ilića donosi intimnu i slojevitu porodičnu priču smještenu u savremeni kontekst. Kroz mikrodramu jedne porodice – ćerke, oca i djeda – autor otvara univerzalne teme: pripadnost, nasljeđe, raskole između generacija i tišinu koja prijeti da zamijeni dijalog. Radnja predstave se odvija unutar zidova jedne kuće, koja postaje i simbol i stvarni prostor nasljeđa, konflikta i pokušaja razumijevanja.
Kuća nije samo prostor stanovanja, ona je i teret prošlosti, mjesto neizgovorenih riječi, strepnji i ljubavi koja se teško pokazuje. Ovo je drama o pokušaju da se ostane zajedno, čak i kada sve vuče ka razdvajanju. O pokušaju da se dom ne svede samo na zgradu, već da ostane mjesto susreta, razumijevanja i pripadanja.
– Kada glumac napiše pozorišni komad, najmanje što očekuješ je da umešno i znalački postavi sukob, i da, shodno svom glumačkom iskustvu na sceni, komad ne boluje od nekih osnovnih boljki od kojih boluju komadi pisaca-početnika. Cile (pisac) je to i uradio. Međutim, on nam je ponudio nešto što većina modernih komada nema – dobrotu.
U prostoru između replika Cile je ugurao ono čega on ima puno u sebi – dobrote i dobronamernosti, finog humora; čitalac se sudari sa navalom sete i smirenja. Takođe, njegov lični put ka Hristu, ka veri, nije mogao da se ne vidi i ne oseti. On, kao pisac, dao nam je ono što nam daje i kao glumac – dodir vere, nade i ljubavi. Njegove uloge uvek imaju jednu plemenitu glazuru, miris ljudskosti, pa tako i njegovi junaci u komadima dišu isti vazduh – vazduh večnog osmeha – zapisao je reditelj Nikola Pejaković povodom ove predstave.
(Marina Majkić Miletić)
izvor : banjaluka.net.
